Thema: Onwerkelijke schoonheid.
Imperfecties zijn taboe. De norm is wit, jeugdig en atletisch. De onmogelijke schoonheid, het kunstmatige ideaal staart ons dag in dag uit in de ogen. Dikke mannen, schele vrouwen, scheve neuzen, rimpels en flaporen zijn uit het sprookje weggesneden. We vinden onszelf telkens opnieuw uit onder invloed van technologie. ‘Onwerkelijke schoonheid’ is het thema van Breda Photo 2005.
Plannen
Het thema wordt uitgewerkt in de grote tentoonstellingen in de Beyerd, Breda’s Museum, NBKS en Lokaal ’01. Daarnaast zijn er enkele tientallen kleinere exposities. Net als bij de eerste editie van Breda Photo in 2003, staan de Internationale Foto- en Fotoboekenbeurs, het Amateurweekend en het Jongerenproject weer op het programma. Deze onderdelen zijn enthousiast ontvangen en festivalbezoekers rekenen er op dat ze er weer zijn. Nieuw zijn de projecten die we met het fotomuseum Rotterdam en het Fotomuseum Provincie Antwerpen gaan organiseren. Maar het hart van het festival wordt de Fotohal, een gastvrij gebouw met een uitgebreid, experimenteel programma.
De Fotohal
Het programma van de Fotohal bestaat uit kortlopende exposities, lezingen, workshops, performances, projecten met andere kunstdisciplines en ontmoetingen met fotografen en fotoliefhebbers. Vrijwel dagelijks is er iets nieuws te beleven en naast alle ernst is er ook een amusementsprogramma. In de Fotohal is een fotoboekenwinkel gevestigd, een fotowinkel en een café. Verder is er een lounge met zitjes, grote cafétafels en een leestafel met fotoboeken en tijdschriften. Een prachtige ontmoetingsplaats om met fotografie bezig te zijn. De Fotohal is geïnspireerd op het Palais de Tokyo in Parijs en de Kulturbrauerei in Basel.
Het thema
De programmacommissie heeft het thema Onwerkelijke Schoonheid gekozen om zijn actualiteit. Meer dan ooit zijn we geobsedeerd door ons uiterlijk. En daar is wel wat over te zeggen.
We meten ons aan een ideaal dat in werkelijkheid niet bestaat. Onze identiteit wordt niet meer bepaald door ouders, traditie en scholing, maar is het resultaat van planning en design. Ontwikkelingen in de biotechnologie, plastische chirurgie en de computertechnologie maken die fantasie werkelijkheid.
Het valt niemand meer op dat het virtuele mensbeeld de norm is geworden. Wie daar niet aan voldoet kan niet langer moeder natuur de schuld geven. Schoonheid is immers maakbaar. De werkelijkheid doet zich voor als een real-life soap waarin iedereen een ster kan zijn. Het dagelijks leven is een rollenspel geworden waarin we naar onszelf kijken en naar de mate waaraan we kunnen voldoen aan het gegeven ideaalbeeld. En als het spiegelbeeld niet gelukkig maakt zijn er de specialisten.
Rol van de fotografie
De fotografie maakt ontwikkelingen door die een sterke invloed hebben op ons zelfbeeld. De virtuele mens wordt zorgvuldig geconstrueerd. Het mensbeeld is te mooi om waar te zijn. Nóg mooier en nóg perfecter. Maar jammerlijk seksloos en identiteitsloos, als wezens uit een sciencefiction wereld. Alle lelijke eendjes moeten prachtige zwanen worden. Manipulatie in de fotografie heeft altijd een grote rol gespeeld, maar begin jaren negentig nemen de mogelijkheden een onwaarschijnlijke vlucht en verliest de fotografie aan geloofwaardigheid.
We vinden onszelf opnieuw uit onder invloed van technologische mogelijkheden. Wat is de rol van de fotografie daarbij en hoe beïnvloedt het fotografisch beeld ons zelfbeeld? Misschien moeten we te rade gaan bij de fotografen die juist geboeid zijn door het onvolmaakte. Die mismaakte en desondanks zelfbewuste mensen laten zien, die ons tonen dat de we niet noodzakelijk het slachtoffer hoeven te spelen.
|
