Höhere Wesen befahlen:
anders mahlen!
|
Curator: Mark Kremer.
Opening met performance van Klaas Kloosterboer.
Een tentoonstelling met kunstenaars die de grenzen van de schilderkunst aftasten en nieuwe mogelijkheden voor de schilderkunst creëren. Muurschilderingen, ruimtelijke werken waarin geschilderde voorstellingen gecombineerd worden met bewegende beelden, video en films die het gedachtegoed van een schilderij in het hier en nu brengen zullen deel uit maken van deze tentoonstelling. Het gaat in dit project om kunstenaars die met de erfenis van de schilderkunst in het achterhoofd beelden voor de huidige tijd maken.
De problematiek van deze tentoonstelling wordt in de 20ste eeuw voorafgegaan door kunstontwikkelingen in de jaren '20 en '30, en in de jaren '60 en '70. Vooruitstrevende kunstenaars voelden zich beperkt door de twee dimensies van het schilderij in zijn lijst, en wilden uit dat beperkende kader breken. Welke ruimte kwam daardoor voor hen in het verschiet? Die vraag is ook actueel in het werk van de kunstenaars in deze tentoonstelling. Zij laten de ruimte van het (enkelvoudige) schilderij achter zich. Welke ruimte opent zich dan? Is het vooral een driedimensionale, architectonische ruimte? Is het eerder een mentale ruimte? Of is het zelfs een sociale ruimte?
De titel van deze tentoonstelling verwijst naar een schilderij van de Duitse kunstenaar Sigmar Polke uit 1969 (Höhere Wesen befahlen: rechte obere Ecke schwarz mahlen!). Dat werk zinspeelt op de schilder als illusionist: de kunstenaar die zijn publiek op de mouw spelt dat hogere wezens hem hebben ingefluisterd waar hij het penseel op het doek moet zetten, maar die heel goed weet dat hij voor zijn kunst moet vertrouwen op zijn eigen (schilders)listen.
|
|
