|
Arie de Groot, Bart Kelholt & Miriam Londoņo
 
|
Deze tentoonstelling was te zien in - de inmiddels gesloten - Galerie 1 Sittard.
Arie de Groot
Stippen, ruiten en sterren vormen het grondpatroon van de in overwegend zwart-wit uitgevoerde werken op papier van kunstenaar Arie de Groot (Hendrik Ido Ambacht, 1937). Zijn uitgebreide vocabulaire aan abstracte tekens en geometrische vormen tekent hij met potlood en krijt dwars door tevoren aangebrachte perforaties in het papier heen. Die perforaties zijn op zichzelf weer een soort tekeningen; je ziet allerlei losse geperforeerde vormen, die verwijzen naar kleding-stukken of naar mensen. Zo ontstaan er eigenlijk twee tekeningen die met elkaar een relatie aan-gaan; de ene keer is die relatie harmonieus, de andere keer is er veel meer sprake van een duidelijk contrast. Een speels element in zijn werk is het gebruik van vreemdsoortige objecten, die er eigenlijk niet in thuis horen, zoals kralen of kartonnen doosjes. Ook deze laat De Groot in zijn abstracte composities op een gevoelige wijze integreren of juist contrasteren.
De contrasten in het werk van De Groot hangen ook samen met het feit dat zijn werken meestal uit een aantal compartimenten bestaan, die pas later aan elkaar zijn gevoegd. Dat maakt hun beeldtaal meer divers en soms nog wat pregnanter. Ook in de menselijke figuren die hij in zijn werk toont vallen vaak tegenstellingen op, zoals bijvoorbeeld mannelijk versus vrouwelijk. (Etienne Boileau)
Bart Kelholt
Het werk van Bart Kelholt (1946) bestaat uit kleine, compacte bronzen objecten aan de wand en grotere beelden op de grond die zijn opgebouwd uit gestapelde bronzen elementen. Bij beide is er sprake van gesloten en introvert werk, dat zowel in het klein als op groter formaat robuust oogt.De grondtonen van Bart Kelholts bronzen objecten zijn architectonisch en herkenbaar aan hun abstracte minimalistische vorm. Toch is de verschijningsvorm uiterst gevarieerd: Bart blijkt in staat om steeds weer nieuwe, compacte beelden te vervaardigen, die telkens een andere inhoud communiceren. Omdat hij ze zelf giet, kan hij veel aandacht aan de giethuid besteden, wat de esthetische kwaliteit van zijn werk ten goede komt. Uit: een innerlijke noodzaak'van Etienne Boileau, januari 2007, geschreven voor het boek "Bart Kelholt"
Miriam Londoņo over haar werk:
Papier heeft mij altijd gefascineerd met zijn vele expressieve gezichten. Ik houd van de geur, van hoe het aanvoelt en hoe het eruitziet. Toen ik 13 jaar geleden met papier begon te werken, ontdekte ik een wereld vol mogelijkheden en verrassingen. Ieder vel dat ik met eigen hand maakte, was een spannende en unieke ervaring. Ik kon de vele vormen en kwaliteiten van het papier zelf manipuleren en expressieve schepranden maken. Doordat je papier tot iedere vorm kunt scheuren, snijden, kreuken, plakken en gieten, is het een onuitputtelijke inspiratiebron.
Mijn werken zijn opgebouwd uit in de lucht geschreven teksten en tekeningen. Het werk krijgt iets dubbelzinnigs: in plaats van een drager van de tekst wordt het papier zelf tot tekst. Ik wil open en transparante oppervlakten scheppen waar je doorheen kunt kijken. Daarmee kun je de lege ruimten tussen de woorden lezen. Een visueel spel ontrolt zich tussen de voor- en achtergrond, of tussen de letters die zweven in een ruimte vol emotie en licht.
|
|
