`nóóit ben ik de dag vergeten, hoe jij met je kleine witte tanden rode, rode randen hebt gebeten, in mijn leven. je nam m`n pop, m`n vader, m`n vriendje en toén de man, die eens van mij was, zusje, zusje, lief klein zusje... met je kleine witte tanden, beet je, rode, rode randen in mijn leven ` (liselore gerrisen) `o was jij mijn zusje maar dan waren we altijd bij elkaar` uit: 27 liefdesliedjes van Judith Herzberg (bewerking Hooglied) Over Zusjes; over kinderen is veel geschreven. Ze houden van elkaar, maar kunnen elkaar tegelijkertijd vaak ook niet uitstaan. Wanneer ze het goed met elkaar kunnen vinden en elkaar niet willen vermoorden met een schaar of aardappelschilmesje is eerder uitzondering dan regel. Ze weten gewoon te veel van elkaar; kennen elkaars zwakheden. Voorbeeld: je hebt jeugdpuistjes, camoufleert dat met hoe heet dat spul ook alweer? en dat akelige broertje of zusje pest vals: `Puistekop` Je krijgt een rode waas voor je ogen en ... later op je kamertje denk je droevig en vol zelfbeklag `Waarom moest zij zo nodig komen? Zonder haar ging toch alles goed? `t Geeft alleen maar gedoe en gedonder, want altijd weer moet ze worden gevoed` (Rob Chrispijn uit: `Is het geen schatje?` ) Kinderen zijn eigenlijk zielig: Ze moeten van alles, alleen omdat het moet: `niet te dicht bij de t.v.; een stoel heeft vier poten; neen, de discussie is gesloten` Kinderen doen het eigenlijk nooit goed. Als kind kan je maar het beste op de w.c. gaan zitten. Om in je eigen lucht heel ver weg te kunnen zweven. Ja, dat had je gedroomd! Wedden dat je moeder je dan komt vragen of je op jezelf woont. Of je kleine zusje doet het bijna in haar broek. Kortom, in een gezin slaan de stoppen altijd door. Tot zover enige fragmenten uit de literatuur! En misschien is het later niet meer zo naar? Word je wel een zanger, die zichzelf begeleid op de gitaar! Je zingt je lied over verdriet en heel de wereld (in ieder geval de ziekenomroep) luistert ernaar! Of Tineke Bot (Hilversum, 1945) een al dan niet gelukkige jeugd heeft gehad is niet bekend. Voor haar vak beeldhouwer heeft ze in haar milieu wel moeten knokken in ieder geval. Met steun van beeldhouwer Mari Andriessen; bronsgieter Verbree en schilder Bob ten Hoope is het haar echter gelukt: een permanente en prominente plaats in de beeldhouwerswereld te veroveren. `Vechten en Strijd` zijn de termen, die ze als omschrijving voor haar werk en werkwijze vaak gebruikt. `Tineke is net zo hard voor zichzelf als de materialen die ze bewerkt`, karakteriseert collega beeldhouwer Han Eckstein haar. Kwetsbaarheid en Kracht Dat levert dan ook wel iets bijzonders op: boeiende sculpturen met een interessante mix van figuratief en abstract. Haar beelden stralen veel liefdevols en een ingetogen gevoeligheid uit. Een combinatie van kwetsbaarheid en kracht. Werken van hoogstaande artistieke- én technische kwaliteit. Sinds 1994 woont en werkt Tineke Bot in haar tweede vaderland: Frankrijk. Zowel in Frankrijk als in Nederland kom je (soms monumentale) werken van haar tegen. Werken, die ze veelal in opdracht maakte.Bewust/Onbewust bent u haar werk ongetwijfeld beslist al eens tegengekomen.

Exposerende kunstenaar(s) / exhibited artist(s): Tineke Bot

Bos Fine Art Buitenplaats 131, 8212 AE Lelystad, 0320-244826, open: Lelystad, zondagen 14-17 uur en op afspraak, , Utrecht, zaterdag en zondag 14-17 uur, en op afspraak Expositieperiode van 12 juli t/m 29 oktober 2007