|
West Coast, 16 kunstenaars uit Los Angeles
|
Na de succesvolle start van het seizoen met Greg Colson zet Art Affairs de serie van Amerikaanse kunstenaars voort met een groepstentoonstelling: 'West Coast, 16 kunstenaars uit Los Angeles'. De, voornamelijk jonge, kunstenaars werden gekozen door Carl Berg, tentoonstellingsmaker en beeldend kunstenaar, die in deze expositie samen met Matthew May en Warren Smith ook een eigen fotoproject toont. Een aantal van de kunstenaars verbleef de afgelopen zomer in de gastateliers van Kaus Australis in Rotterdam. Wij stellen hierbij aan u voor:
Dianna Cohen transformeert plastic draagtassen in schilderijen. Met schaar, draad en naald 'schildert' ze levendige beelden, die met titels als 'de ogen', 'de vis' en 'of thee i sing' appelleren aan ons associatief vermogen. Maar Cohen is ook geïnteresseerd in het karakter van het plastic; in de geest van Arte Povera combineert ze dit synthetische met organisch materiaal. Ze maakt op een artisanale manier van alledaags plastic visueel aantrekkelijke objecten met een culturele inhoud, zoals plattegronden, vlaggen of kleding. Opvallend daarbij zijn de formaten, die variëren van wandobjecten van circa 150 x 115 cm tot kamergrote, ruimtelijke installaties. (www.diannacohen.com)
Greg Colson maakt dagboeken, tijdsdocumenten van zijn leven. Zijn verblijf in Amsterdam leidde tot ontwerptekeningen voor wandobjecten, die ook werden uitgevoerd. Zo onstond een plattegrond van het centrum van Amsterdam, die geheel uit gevonden materialen als ruimtelijk object is opgebouwd. Eveneens ontstond een reliëf op basis van een cirkeldiagram van het bestedingspatroon van tweepersoons-huishoudens in Nederland in het jaar 2000. Zulke basisgegevens vormen voor hem aanleiding om zijn visuele ervaringen, hier in Amsterdam, gestalte te geven. ook deze zijn weer gebaseerd op gevonden beeldelementen. De emoties, die Colson met zijn onderwerpen heeft, laten niet toe, dat hij - bijvoorbeeld uit commerciële overwegingen - van de eenmaal doorleefde werken een variant zou maken. Ieder werk is dus absoluut uniek.
Steve Degroodt was een jaar geleden 'artist in residence' bij Art Affairs. Zijn collages en ruimtelijke objecten zijn gevoelige vertalingen van abstracte meditaties en muziek. Hij gebruikt verschillende materialen, zoals stukjes papier, textiel, karton en schuimrubber, die hij combineert en beschildert. Deze confrontatie van materialen en kleuren zijn kenmerkend voor het oeuvre van Degroodt. Voorbeelden hiervan zijn tevens te vinden op zijn website (www.stevedegroodt.com).
Jonmarc Edwards' werk is gebaseerd op taal en teken, letters en woorden die tot beelden worden. Deze pictogrammen noemt hij monosyble, die zich abstract voordoen, maar die toch herleidbaar zijn en zo hun intrinsieke betekenis behouden. Vaak doen zijn beelden aan Chinese tekens of Arabische calligrafie denken. De woorden die hij gebruikt zijn dan ook zorgvuldig gekozen, waardoor de beschouwer wordt aangemoedigd het geheim te ontrafelen. Zie ook (www.textact.com).
David Lindberg is inmiddels bekend in Nederland, niet alleen woont hij hier al geruime tijd, hij exposeerde in het verleden o.a. regelmatig bij Galerie van Esch in Eindhoven, Riekje Swart in Amsterdam en Tanya Rumpff in Haarlem. Dat hij toch voor deze expositie werd uitgenodigd, ligt aan het feit dat hij ook geruime tijd in Los Angeles heeft doorgebracht en dat zijn werk heel goed past binnen de geest van de West Coast: het experimenteren met 'arme' materialen en gedurfd kleurgebruik - de zon schijnt altijd.
Timothy Nolan houdt zich sinds vele jaren bezig met fundamentele patronen, zoals de geometrie van geweven textiel. Hij herhaalt de motieven of legt ze in lagen over elkaar, uitgevoerd in inkt, minimalistisch in wit of in grijstonen. Zijn interesse gaat uit naar de relatie tussen handgemaakte en industriële producten. Naast deze 'tekeningen' maakt Nolan ook ruimtelijk werk met metalen rasters, gevlochten lint of combinaties daarvan. Bij Art Affairs toont hij een installatie met de titel common knowledge, bestaande uit 25 delen van een encyclopedie.
Chris Pate is gefascineerd door de vormen van landen op de wereldkaart. Hij bouwt reliëfs met verschillende materialen, zoals metaal, hout, kunststof en spiegels, die gefantaseerde landen symboliseren en titels dragen als archipelago of island formation. soms zijn het ook alleen kustlijnen, die hem bezig houden. Bij Art Affairs toont hij een installatie van meanderende lijnen in vele delen, die op verschillende manieren aan elkaar passen, in het midden latend of deze op wegen, landsgrenzen, dan wel op kustlijnen zijn geïnspireerd.
Jeanne Patterson maakt evenals Dianna Cohen gebruik van naald en draad. Zij moduleert ruimtelijke tekens, die woorden verbeelden, maar alleen leesbaar zijn voor degenen die bekend zijn met de verschillende varianten van verkort schrift, het z.g. steno. ook in haar materiaal- en kleurgebruik is zij een kind van de West Coast.
Steve Roden, beeldend kunstenaar en musicus, schildert en construeert objecten, die aan bouwdozen uit de kindertijd doen denken. Bij Art Affairs toont hij enkele exemplaren uit de serie satellites, bestaande uit circa 50 ruimtelijke objecten, die aan nylon draden in de ruimte hangen; kleurige constructies van kunststof, bewegend tussen fantasie en mogelijke werkelijkheid. (www.inbetweennoise.com)
Steve Schmidt gebruikt afvalmateriaal voor zijn monochrome 'schilderijen', plastic delen van de meest uiteenlopende voorwerpen worden getransformeerd tot gevoelige kleurvlakken met minimale tekening door de afzonderlijke delen of het voorkomend reliëf.
Kyungmi Shin houdt zich voornamelijk bezig met fotografie en kijkt daarbij naar fenomenen van kleur en kleurgebruik. Zo heeft zij bijvoorbeeld een serie werk gemaakt over de kleur blauw, van blauwe ogen tot hele environments. Zelf zegt zij: "ik registreer mensen, objecten en omgevingen, die vreemde of toevallige overeenkomsten vertonen. Ik maak foto's om bij te dragen aan de bewustwording van visuele aspecten, toeval, en de arbitraire bezigheid van betekenis geven." Bij Art Affairs toont Shin 'my neighbor's laundry', een project dat door toeval ontstond, toen zij merkte dat haar buurvrouw over een lange periode op artistieke manier haar was ophing en zij, door dit te registreren, vertrouwd raakte met haar garderobe en in feite ongevraagd voyeuriste werd.
Keith Sklar, begonnen als 'mural painter', weet als geen ander wat afstand betekent voor een schilderij: vormeloze massa's van dichtbij blijken samenhangende beelden van veraf. Zijn thema's ontleent hij aan alledaagse dingen: sport, politiek, religie en kunst. Zijn helden zijn bijvoorbeeld Mohammed Ali, Philip Guston, Abraham Lincoln, Jeanne d'Arc, Eleanor Roosevelt .. en ze hebben allemaal een aura van onschuld en puurheid gemeen. In plaats van kunst te gebruiken om het oog te misleiden en te doen geloven dat wat het ziet echt is, gebruikt Sklar objecten uit het echte leven en misvormt die tot ruw kunstmateriaal. Hij verwerkt hierbij artefacten, plastic kinderspeelgoed, flessen, blikjes en ander welstandsafval, die hij met dikke lagen acrylverf bedekt. deze lagen trekt hij er ten dele ook weer af, om zo onherkenbare vormen te krijgen, die hij opnieuw in zijn schilderijen verwerkt.
|
|
