Home - Kunstenaars - Galeries - Musea - Exposities  

Marjolein Rothman, Bas van den Hurk en Bettie van Haaster: Kijk!

 
Bettie van Haaster
 
Bettie van Haaster
 
Bas van den Hurk
 
Marjolein Rothman
 
Marjolein Rothman

Over de expositie

Galerie Albada Jelgersma heeft een drietal kunstenaars gevraagd om hun werk te tonen en het onderwerp de rust en de ruimte in de galerie te laten zijn.

Neem plaats en laat het werk van Bas van den Hurk op je inwerken. Volg de grillige en speelse vormen in zijn schilderijen. Als je blijft kijken, zie je van alles gebeuren, zie je misschien figuren ontstaan en tegelijkertijd kan je bewust worden van jezelf in de ruimte om je heen. Wat is voorgrond en wat achtergrond?
+ + lees meer...

Kijk naar het werk van Bettie van Haaster, dan beleef je de dikke lagen verf en dat steeds in een bepaald kleurenpalet. De materialiteit van de verf en de abstractie spreekt tot de verbeelding, terwijl de titel een beeld oproept. Wat gebeurt er met je als je er langer naar kijkt? Geeft het iets van een herkenning?

De aluminium ondergrond van het werk van Marjolein Rothman zorgt voor beweging. De kwaststreken moet ze snel, in een keer, neerzetten. Een vergissing staat het medium niet toe. Het gaat om een vastberaden gebaar en een vaste hand. Rothman ziet haar schilderijen als het resultaat van “een handeling, een intentie en een tijdspanning”. Wat zie jij?

Over de kunstenaars

Bettie van Haaster
Bettie van Haaster (1957) werkt op kleine schaal. Ze maakt gebruik van verschillende lagen dikke olieverf die ze nat op nat op het schilderij aanbrengt. In een beperkt palet creëert ze een schilderij met meerdere gestructureerde lagen en een tactiel ritmisch oppervlak. Ze onderzoekt het beeld dat op het doek opdoemt, speelt met de realiteit en de verbeelding, ze creëert een wereld voor de kijker om te interpreteren, de titels geven slechts suggesties. Over lange tijd gebruikt ze hetzelfde kleurenpalet, waardoor er een tijdlijn ontstaat van schilderijen die van de een naar de andere gaat, als een verhaal dat zich ontwikkelt. Tijdens dit proces worden gemaakte ontdekkingen meegenomen naar het volgende werk. De werken lijken het meest op landschappen, velden, misschien van bovenaf gezien. Hoewel de werken klein van formaat zijn, nemen ze de ruimte en kijker op een mentale en fysieke manier over.

Bas van den Hurk
Bas van den Hurk (1965) werkt met verschillende media in een continu proces om zijn eigen kunstenaarschap te onderzoeken binnen het huidige tijdsgewricht, in een permanente dialoog met wat was en wat is. Zijn vader was etaleur; dat zou zijn fascinatie met mode, stoffen en designs kunnen verklaren. Van den Hurk gebruikt onalledaagse materialen en technieken om zijn werk te maken. Zo vervangt hij canvas door zijde die hij vervolgens bedrukt met zeefdrukken, vaak met afbeeldingen uit de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw, zoals een figuur uit het Triadisch Ballet van Oskar Schlemmer. Door verschillende genres te combineren gaat Van den Hurk in op de stelling dat de kunst haar logische eindpunt zou hebben bereikt. Zo kunnen de screenprints in zijn schilderijen verwijzen naar Popart, zijn gestes naar Abstract Expressionisme, terwijl we in zijn werk ook minimalistische en conceptuele elementen herkennen. Hij onderzoekt de rafelranden van het medium schilderen en wat het voor betekenis kan genereren in deze tijd. Binnen tentoonstellingen tenslotte zoekt hij naar een samenhangend geheel, van de plaatsing van een object tot de verhoudingen in een ruimte. Het gaat hem om de beweging in een niet ophoudende energie.

Marjolein Rothman
Marjolein Rothman (1974) onderzoekt op verschillende manieren het kijken of aanschouwen in haar werk. In haar schilderijen deconstrueert ze specifieke culturele symbolen. Ze werkt in series. Zo gingen voorgaande series over machtsstructuren, historische figuren en religieuze artefacten. Bloemen zijn het onderwerp van haar huidige serie. Ze haalt inspiratie uit oude Kodachrome dia's van bloemen die ze op straat heeft gevonden. Ze was getroffen door de verzadigde, bijna overdreven kleuren. De bloemschilderijen roepen het genre van memento mori op, een terugkerend thema in de Nederlandse Gouden Eeuw. Ze hebben een kortstondig karakter; haar schilderijen lijken vaak te verschijnen en weer te verdwijnen van hun achtergrond. Ze lijken onvolledig of weggeschilderd. Op deze manier zoekt ze naar een essentie, nooit verbergt ze haar wijze van schilderen voor de kijker: de penseelstreken, de druppels verf op het doek of aluminium oppervlak, ze zijn allemaal zichtbaar. Rothmans werken nodigen uit om na te denken over de manier waarop we dingen waarnemen.

English
Contemporary life is hurried. The mind is full of things that have to be done, with ideas and with plans to follow. In contrast, the gallery offers a space to relax, to clear the mind, to slow down this fast paced life. You can calm down by sitting quietly and letting the work in the gallery speak to you. Who knows what will happen then.

Gallery Albada Jelgersma has asked three artists to show work that will suit the serenity of the gallery space.

Have a seat and let the work by Bas van den Hurk capture you. Follow the capricious and playful forms in his paintings. If you keep on looking, you see things happen, you may see figures emerge and at the same time you might become aware of yourself in the space surrounding you. What is foreground and what background?

Look at the work of Bettie van Haaster, You will experience the thick layers of paint in a specific color palette. The materiality of the paint and the abstraction appeals to the imagination, while the title evokes an image. What happens to you when you look at the work longer? What do you recognize?

The aluminum background of the work of Marjolein Rothman creates movement. She is forced to paint the brush strokes quickly, in one go. The medium does not allow for mistakes. It is a determined gesture and a steady hand. Rothman views her painting as the result of “an act, an intention and a timespan”. What do you see?

Let the works speak to you. Take your time to look and find the peace to reflect, think, or just sit. Together with the art.

About the artists

Bettie van Haaster (1957) works on a small scale. She uses multiple layers of thick oil paint that she applies wet-on-wet. In a limited palette she creates a painting with multiple structured layers and a tactile rhythmic surface. She investigates the image that evolves on the canvas, playing with reality and the imaginary, creating a world for the viewer to interpret, the titles merely giving suggestions. Over long periods of time she uses the same palette, creating a timeline of paintings that go from one to the next, like a story that evolves. During this process each discovery is taken into the next work. The works most resemble landscapes, fields, perhaps seen from above. Though small in size, the works take over the space and viewer in a mental and physical way.

Bas van den Hurk (1965) works with various mediums in a continuous process to investigate his own art making within the current era, in a permanent dialogue with what was and what is. His father was a window dresser; that could explain his fascination with fashion, fabrics and designs. Van den Hurk uses unusual materials and techniques in his work. He replaces canvas by silk, on which he then applies screen prints, often with images from the twenties and thirties of the last century, such as a figure from the Triadic Ballet by Oskar Schlemmer. By combining different genres, Van den Hurk addresses the proposition that art would have reached its logical end point. For example, the screen prints in his paintings may refer to Pop art, his gestures to Abstract Expressionism, while in his work we also recognize minimalistic and conceptual elements. He examines the fraying edges of the medium of painting and what meaning it can generate for this day and age. Finally, within his exhibitions he seeks a coherent whole, from the placement of an object to the proportions in a space. He is concerned with the movement in a non-sustained energy.

Marjolein Rothman’s (1974) work presents an on-going research into the act of looking or gazing. By her way of painting she is deconstructing specific cultural symbols. She works in series. In the past her series have dealt with power structures, historical figures and religious artifacts. Flowers are the subject of her current series. She draws inspiration from old Kodachrome slides of flowers that she found on the street. She was struck by the saturated, almost exaggerated colors. Her works evoke the genre of memento mori, a recurring theme in the Dutch Golden age. The works have an ephemeral character; her paintings often seem to appear and disappear from their ground. They appear to be incomplete or deleted in parts. In this manner she looks for an essence, never hiding her mark making from the viewer: the brushstrokes, the drips of paint on the canvas or aluminum surface, they are all visible. In such a way her works invite to reflect on the way we perceive things.


Wanneer en waar

  • Expositieperiode was t/m 21 apr 2018
Galerie Albada Jelgersma
Lijnbaansgracht 318
1017 WZ Amsterdam
020-2619366

open: wo t/m za 13.00-18.00, en op afspraak