Mieke de Waal  (1956)

Over de kunstenaar
Mieke de Waal is bekend om haar “soft sculptures” : autonome kunstwerken in de vorm van kimono’s en jurken, die niet zijn bedoeld als draagbaar kledingstuk. De meeste kimono’s zijn reusachtig groot, terwijl de jurkjes de maat kunnen hebben van kinderkleren. Elk werk vertelt een uniek verhaal. Soms is daarbij vooral de schilder Mieke de Waal aan het woord met acryl en inkt op doek op canvas. Maar vaak maakt ze ook gebruik van gedrukte informatie op papier: oude (school)kaarten, tijdschriftartikelen en gravures, die na een voorbehandeling in delen aan elkaar worden gestikt. De soft sculptures staan voor haar, mede door hun ‘lichaamsvorm’, symbool voor de mens, waarbij de voorstelling verwijst naar een relatie tussen mens en omgeving. De monumentale kimono’s verbeelden vooral thema’s als de verbondenheid, relaties of conflicten tussen mens en natuur of tussen mens en de ruimtelijke omgeving. Jurkjes kunnen verwijzen naar onze geschiedenis: ontdekkingsreizen, kolonisatie en slavenhandel.

Mieke de Waal is opgeleid als cultureel antropologe (Universiteit van Amsterdam) èn als kunstenaar (Hogeschool voor de Kunsten & Nieuwe Akademie, Utrecht). Veel van haar ‘soft sculp[tures’ bevinden zich in bedrijfs- en publieke collecties, waaronder die van diverse gemeentes, de Gasunie (Groningen), AMC, Amsterdam, en de Gezondheidsraad (Den Haag).

De volgende instellingen bieden werk aan en organiseren exposities:
Il Sogno, The Italian Conceptstore, Amerongen