Hans Hartman  (1963)  

Hans Hartman (1963)

Schilderen is kracht!
door: Yvonne Beelen
+ + lees meer...

Hans Hartman maakt voornamelijk schilderijen. Naast de kleurrijke doeken die hij vervaardigt in zijn atelier aan de Rotterdamse Hoornbrekerstraat maakt hij in opdracht ook werk op locatie. Zo beschilderde hij een zuil in het havenziekenhuis in Rotterdam, een vloer van vijfentwintig vierkante meter voor zijn solostand op de KunstRai en hangt er in de parkeergarage van de Rotterdamse stadsschouwburg een groot paneel van zijn hand. Alles wat hij onder handen neemt, wordt bedekt met bonte kleuren. ‘Kleur is speciale kracht voor mij. Dan zegt mijn hart: "je moet nog meer kleur maken" en dan voel je je sterk daardoor’.

Hans laat zich inspireren door het werk van kunstenaars zoals Rembrandt van Rijn, Pieter Breughel, Salvador Dali en Jeroen Bosch, waarbij het niet gaat om het namaken van een afbeelding alleen. Juist door het naschilderen ontstaat er een speciale band volgens Hans. Vanuit het doek, via de kwast, door zijn arm kruipt de geest van de oude meester rechtstreeks in Hans’ hart en smelten ze samen. Hans: ‘Rembrandt en mij, we doen het met zijn tweeën. Wij nemen elkaar over. Dan denk ik aan hem en hij aan mij, dan hebben we contact en dat is een heel apart gevoel’. Daarbij komt dat het uiteindelijke resultaat sterk verschilt van dat van de ander. Zonder uitzondering weet hij ieder beeld te vertalen naar zijn eigen, uitgesproken stijl. De compositie is vaak het enige dat aan het oorspronkelijke beeld doet herinneren. Verder laat hij niks intact. Met een vlugge en zelfverzekerde toets brengt Hans de verf aan. Felle kleuren worden naast elkaar gezet, het liefst direct uit de tube. Voor het evenwicht laat hij bepaalde kleuren op een ander deel van het doek terugkomen. Als laatste worden de kleurvlakken met Oostindische inkt omlijnd.

Zo’n speciale band heeft Hans niet alleen met dode kunstenaars. Hij heeft ook samengewerkt met verschillende levende artiesten, zoals met muzikant en kunstschilder Herman Brood, die naar aanleiding van een televisiedocumentaire over Atelier Herenplaats een dag kwam ‘meeschilderen’ op het atelier. In het boek Broodje Gezond van Bart Chabot vertelt hij: ‘Ik wist niet wat ik zag: ze maakten schitterende dingen. Ik voelde me met hen verwant. Ik was diep onder de indruk. Ze werkten zes, zeven uur achter elkaar door, vol overgave. Ik had het gevoel dat er iets echts aan de gang was.’ Hans was ook erg te spreken over deze uitwisseling: ‘Ik vind hem wel goed. Hij doet hetzelfde als ik: hij heeft een eigen atelier, eigen muziek, een eigen keyboard. Wij doen precies hetzelfde!.’

Hoewel Hans graag contact heeft met andere kunstenaars, wil hij in zijn directe werkomgeving het liefst niemand om zich heen. Hij wenst een groot kunstenaar te worden en meent dat te bereiken door hard te werken in een eigen atelier. Een aantal jaren geleden ging dan ook een lang gekoesterde wens in vervulling: na jaren de werkruimte te hebben gedeeld met vijftien anderen, kreeg hij aan de Hoornbrekerstraat een werkruimte voor hem alleen.

De laatste jaren schildert Hans bijbelverhalen. Op de vraag waarom, antwoordt hij: ‘Als ik bijvoorbeeld bloemen teken, dan ga ik terugtrek-ken, dan voel ik me helemaal zwak. Maar van de bijbelkunst, dan gaat iemand zeggen: "Ga door! Ga door! Door met de bijbelkunst"’. Hij begon met dit thema na een langdurige ziekenhuisopname. ‘Van mijn hartoperatie af. Dus daarom. Anders was ik gewoon dood geweest.’ Bang dat de doktoren een fout zouden begaan en hij niet levend het ziekenhuis zou verlaten, kwam hij tot een bijzondere afspraak. ‘Dat is een op-dracht van de Vader van God. Die trekt naar mij toe. En van de Zoon, die wil mij steunen. Ik wil hem niet op laten hangen, van kruizeling. Dat wil ik niet. Maar ik wil hem in leven houden, dat ik meer kracht heb en meer schilderijen kan maken. Van hart tegen hart. Dan gaat hij weer leven. Als ik maar meer schilderijen kan maken. Dan gaat hij leven. Dan springt hij eruit. Uit het schilderij. Dat weet ik zeker.’

Bron: Bart Chabot, Broodje Gezond


Beknopt expositieoverzicht Hans Hartman 1962

1995 Art in the country, Saint Hubert, België
1996 Otsu Museum of History, Shiga, Japan
1997 Solostand op de KunstRai, Amsterdam
1998 Blauwe kerst – Rode koning, Museum voor Religieuze Kunst, Uden
1998 studiereis naar de Verenigde Staten i.v.m. tentoonstelling in Chuck Levitan Gallery, New York
1999 Koppelingen, de Brakke Grond, Amsterdam, samenwerking met Otto Egberts (brochure)
2000 Fine Arts Palace, Cracow, Polen
2002 Internationale tentoonstelling "Simple Things", Rīgā, Letland
2002 "Kunstlab02", CC Ter Drift, Bornem, België
2003 "Bruut", Galerie Herenplaats in samenwerking met Showroom Mama, Rotterdam.
2004 Phil D. Smith, New York, V.S.
2004 "Hans Hartman - Otto Egberts", Galerie Herenplaats, Rotterdam.
2006 Jubileum expositie "15 jaar Herenplaats", Galerie Herenplaats Rotterdam
2007 “Outsiderkunst van Herenplaats” GAIA museum, Randers, Denemarken
2008 “Outsider Art Fair”, New York, V.S
2008 "Stendhal Syndroom, kunst die gek maakt", expositie Galerie Herenplaats, Rotterdam
2009 Amsterdam Outsider Art


Werk van Hans is verder aangekocht door particulieren en bedrijven in binnen- en buitenland.

Catalogi:

1999 “Koppelingen”, de Brakke Grond, Amsterdam, samenwerking met Otto Egberts
2002 "Simple Things", Rīgā, Letland.
2008: Stendhal Syndroom, kunst die gek maakt. 15 jaar geschiedenis van Atelier Herenplaats


Opdracht

2006 Afbeelding van werk Hans gebruikt voor Beautiful people. Caffé Poli servies Beautiful People www.beautifulpeople.nl

2008 In opdracht van het GAIA Museum, Randers, Denemarken een bar beschildert van het restaurant.

Exposities (komt nu voorbij)

De volgende instellingen bieden werk aan en organiseren exposities:
Galerie Atelier Herenplaats, Rotterdam


Werken Toon afbeeldingen in apart venster

toon detailinformatie >>

(advertentie)