= museum) | Voorkeuren exposities ( = museum) |
|
Germaine Kruip: Only the Title Remains Museum De Paviljoens - Almere 
Een andere keer hangen twee paar kantelende lamellen voor een plafondraam en bedekken de onderliggende wanden met een beurtelings koel blauw en warm rood floers. Heel subtiel. En dat dit gepaard gaat met een onbedoeld, heel aards geknars bewijst maar weer: hoe licht ook licht mag zijn, van de materie los te komen, valt niet mee. Hans W. Bakx p. 50 |
|
El Lissitzky (1890-1941): Deel 1 - Overwinning op de Zon Van Abbemuseum - Eindhoven 
Voor directeur Charles Esche is Lissitzky de hoeksteen van zijn beleid. Esche is nooit te beroerd om zijn museum een politiek-activistische functie toe te dichten, en El Lissitzky past daar naadloos in. Esche: 'Aan Lissitzky zie je dat kunstenaars heel veel andere mogelijkheden hebben om bij de maatschappij betrokken te zijn. Hij was bezig de grenzen van de kunsten te overschrijden; hij werkte met concrete politieke doelen. Dus als je Lissitzky als basis in je museum hebt, heb je de mogelijkheid om een heel ander modernistisch verhaal te vertellen. Niet het modernisme van Amerika, van Clement Greenberg en Jackson Pollock, maar een modernisme uit Europa, óns modernisme.' Koen Kleijn in Kunstschrift 4/2009, p. 51 |
|
Change of the Century Centrum Kunstlicht in de Kunst - Eindhoven 
Maar het kan ook zonder woorden, dat toont een installatie van de Cubaanse kunstenaar Geysell Capetillo, Vruchten der aarde III (1999): uit een doorschijnende kruiwagen, een hoorn des overvloeds, stroomt een uitwaaierende kluwen van draden en gloeilampen, die oplichten tegen een donkere ondergrond. Een vitale viering van het leven, nog mooier doordat de warmte van de lampen de vruchtbare warmte van de aarde in herinnering roept. Prachtig. Hans W. Bakx in Kunstschrift 1/2010 |
|
Judith Leyster: De eerste vrouw die meesterschilder werd Frans Hals Museum - Haarlem 
Wie in Haarlem ook de vergelijking wil trekken met schilders uit Leysters omgeving moet in de vaste collectie goed om zich heen kijken. Met deze beelden nog op het netvlies kan men dan in de laatste drie zalen beoordelen of Judith Leyster echt een meesterschilder was. Sander Karst in Kunstschrift 1/2010 |