Jan Vercruysse: Werken 1975-2009


Over de expositie

Het werk van Jan Vercruysse is internationaal gewaardeerd en is onder meer te zien in grote Amerikaanse musea. Hij participeerde aan belangrijke kunstmanifestaties en groepstentoonstellingen. Hij had solotentoonstellingen in onder andere het Musťe d'Art Moderne de la Ville de Paris (1986), Kunsthalle Bern (1989), Van Abbemuseum Eindhoven (1990, 1997), het Belgisch paviljoen op de BiŽnnale van VenetiŽ (1993) en in het Museum Haus Lange und Haus Esters van Mies van der Rohe in Krefeld (1995). Recent stelde hij nieuw werk tentoon in Brooke Alexander Gallery, New York (2002), Centro Culturale Vistamare, Pescara (2004), in het Centro Arti Visive Pescheria, Pesaro (2007) en in de Turijnse galerie Tucci Russo, Studio per l'Arte Contemporanea (2009). In 2008 stelde hij tentoon op de kunstbeurs in Basel.

Op vraag van M stelt Jan Vercruysse zelf een tentoonstelling samen, die de hoogtepunten uit zijn veelzijdige carriŤre toont. Het visueel werk van Vercruysse komt voort uit zijn poŽzie. In 1974 liet hij het schrijven van gedichten achter zich om zich op de beeldende kunst te richten zonder poŽtische referenties ooit helemaal overboord te gooien. In 1984 verschuift het centrale thema in zijn werk van het gefotografeerde zelfportret naar het sculpturale stilleven. Dit plastisch werk refereert vooral aan de architectuur en het theater. Kolommen, panelen, meubelstukken, kaders, spiegels en allerlei andere theatrale elementen vormen samen merkwaardige entiteiten.

Het oeuvre van Vercruysse kan opgedeeld worden in verschillende reeksen; elke reeks is een nieuw onderzoek naar de plaats van de kunst en de kunstenaar. Kenmerkend voor de werkwijze van Jan Vercruysse zijn de thematische series waarbij hij een thema in een reeks werken uitbouwt. De uitwerking van een thema leidt tot een werk, dat een volgend werk veroorzaakt, dat op zijn beurt een volgend werk veroorzaakt en dit tot aan de grenzen van de zinvolle betekenissen van het thema, in relatie met zinvolle plastische mogelijkheden.

Dit verscheiden werk bevat vele verwijzingen naar kunsthistorische achtergronden. De afwezigheid van een onmiddellijk identificeerbare inhoud stelt de toeschouwer vaak voor vele raadsels. Naast een kunstfilosofisch parcours genereert Vercruysse echter vooral esthetische objecten. Zijn kunstwerken nemen ons mee op een lange reis via de topkunstwerken en de stromingen uit het verleden die belangrijke vragen over de kunst stelden. Dit realiseert de kunstenaar voornamelijk door het vervreemdende gebruik van herkenbare alledaagse vormen, materialen en stijlen.

Belangrijke reeksen zijn de Portretten van de Kunstenaar (1978-1984), de Chambres (1983-1986) de Atopies (1985-1987), de TOMBEAUX (1987-1994), de M(M)-werken (1992-1998), Les Paroles (1993-1998), Les Paroles [Letto] (1998-2001) en vanaf 2004 de Places. Sinds 1994 ontwerpt Jan Vercruysse ook Labyrinth & Pleasure Gardens, waarvan er twee zijn uitgevoerd in Clarholz (Duitsland) en in Knokke.

Vaak lijken de werken van Jan Vercruysse sporen van een wereld die er nooit was en nooit zal zijn, maar die ons toch herkenbaar voorkomt. Je kan de artefacten vergelijken met de bouwstenen van een stilleven, objecten die worden opgesteld voor de kunst, buiten het echte leven, het aanwezige is afwezig. Hier zien we de dualiteit tussen de echte wereld en de kunst opduiken.

Bij de tentoonstelling krijg je een handige wandelgids met meer informatie.


Wanneer en waar

  • Expositieperiode was t/m 17 jan 2010
M-Museum Leuven
Leopold Vanderkelenstraat 28
B-3000 Leuven
+32-16-2272929

open: ma, di, vr, za, zo 11.00-18.00, do 11.00-22.00, , entree Ä 12,00


Kunstenaar

Jan Vercruysse