Vrouwen, Liefde, Lijf & Leven

 
Riet Bakker
 
Ada Breedveld
 
Ada Breedveld
 
Ada Breedveld
 
Geeske Harting
 
Natascha Rieter

Over de expositie

Vrouwen, liefde, lijf en leven. Laat ons maar eens te keer gaan, dachten we. Met Ada Breedveld, die ons de zonnige kant van het leven laat zien waarin vrouwen de dienst uitmaken. Vrouwen die stevig in het vlees en ook goed in hun vel zitten. Met hun extra rijke vormen baden de baadsters van Renoir in zon en levensvreugde , op berg, in dal klinkt hoorngeschal en de vogeltjes laten zich niet van de wijs brengen. Ada maakt van alles een feestje. Ik mag dat wel. We zien een wonderbare visvangst, een vrolijke verjaardag, een kolossale vrijpartij. De naaister doet het zonder treurnis: zij naait als een wervelwind, voorbeeldig, met gezwinde spoed en aanstekelijk enthousiasme. Toewijding zien we, maar ook die volle overgave waarmee van de vrouw van Mamaboom de veiligheid van haar kroost probeert te garanderen. Met haar ‘keramische gedichten en gedachten toont Natascha Rieter , in krachtige , kloeke beelden, de verschillende gezichten van, als ik het zeggen mag, dé vrouw: ze gaat fluitend door het leven, ze stroomt over van liefde, of hunkert er naar, ze is in de steek gelaten. Het vrouwenhart kan gebroken zijn, van liefde gloeien, of eenzaam zijn en gekweld. En al die harten, die krijgt de gelukkige ontvanger er bij. ’Al mijn harten schenk ik jou’, zegt de titel van een van de beelden.
Er spreekt levenskracht uit die koppen. Als je ze aankijkt lijkt het of ze terugblikken. Soms bescheiden, aarzelend, soms vragend, lichtelijk afwijzend, en dan weer vriendelijk, of zelfs bemoedigend.
Ook Geeske Harting laat de vrouw zien in tal van verschijningsvormen. Zorgzame moeder, jaloers kreng, vol venijn. Drie dames en één taartje.. je ziet dat het niet zonder slag of stoot zal gaan. Geeske zet dames te kijk in hun lichtelijk ongewone doen. De onbekommerde gekte van twee vrouwen in badpak en konijnenoren , die zelfgebreide muts, of zo´n geschifte hondengek… waar eindigt de lol en waar krijgt de gekte iets verdachts? De serie koppen ‘Look at me’ confronteert je met vooroordelen aangaande uiterlijk, over afwijkingen, over mooi en lelijk. Wat kan er nog mee door, en wat niet, en waarom dan wel..In al die koppenm klopt iets niet. Maar wat? Het werk van Riet Bakker valt in strikte zin buiten het thema, maar in haar tulpvazen zit , behalve de gloed van het stookproces , een gevoel voor perfectie zoals je dat zelden aantreft. In de passie voor dat procedé van klomp klei tot vorm en van mineraal tot glazuur zoekt ze voorzichtig , weloverwogen naar vernieuwing. De strakke vormentaal kreeg de laatste jaren zowaar wat wulpse accentjes. De tulpenbloemblaadjes geeft ze een lichte welving naar buiten, zodat ze op vlammetjes gaan lijken, en zelfs aan de perfectie van de vaasvormen zelf mag ze, als dat zo uitkomt, wel eens tornen met een speelse switch of inkeping.


Wanneer en waar

  • Expositieperiode was t/m 9 mei 2010
Galerie Van Strien
Vaart NZ 176
7833 HJ Nieuw-Amsterdam (Emmen)
0591-551630

open: vr t/m zo 13.00-17.00, en op afspraak