Rinus Van De Velde: The Story of Frederic, Conrad, Jim and Rinus

 
Reluctantly, he opens one...
 
And so Conrad reads an un...
 
Frederic Z. was born in D...
 
Deeply disappointed by ac...
 
The artist hears the phil...
 
We suffer from a strange ...
 
Jim V. was born in Boston...
 
He moved to Europe in 197...
 
I enter another dimension...
 
I try to shake off the fe...
 
It’s as if someone is obs...
 
We are thoughtless, egole...
 
The strangers stare at th...
 
The atmosphere is feveris...
 
As a teenager, he was con...
 
They can feel their stori...

Over de expositie

Het werk van Rinus Van de Velde (Leuven, 1983) kan gezien worden als een doorgedreven poging om bestaande beelden en verhalen in te schakelen in een gemythologiseerde (kunstenaars)biografie die bestaat uit tekeningen en verhalende teksten. Aanvankelijk zocht hij daarvoor vooral inspiratie in een archief van gevonden beelden, die hij gebruikte als bronnenmateriaal voor potlood- en houtskooltekeningen op papier. Voor zijn recente, monumentalere en eerder ‘schilderkundige’ houtskooltekeningen op canvas — zie bv. zijn solotententoonstellingen voor Patrick Painter (L.A.) en CAC Malaga — vertrekt hij in de eerste plaats van zelfgenomen, geënsceneerde foto’s, die verwijzen naar uiteenlopende iconografische tradities: de schilderkunst van de oude meesters, de klassieke portretfotografie, de Hollywoodfilm.

Dat levert gestileerde, vaak nadrukkelijk geposeerde snapshots op uit een pseudoheroďsch verhaal dat zich afspeelt in een parallel universum, waarin de kunstenaar steeds opnieuw kan beginnen met een ander leven, een ander kunstenaarschap. Achter die strategie schuilt een verlangen om in het beeld te kunnen stappen, misschien zelfs erin te verdwijnen. Door zijn kunstenaarschap voortdurend in scene te zetten, tracht Van de Velde namelijk ook het verschil tussen leven en werk op te lossen, of liever: in zijn werk — of ook, letterlijker, zijn atelier — te leven. Daar kan hij — en in zijn verlengde ook de toeschouwer — immers vrij door een oneindig beeldend universum bewegen en zich identificeren met alle mogelijke alter ego’s (uiteraard kunstenaars, maar ook andere ‘helden’, zoals muzikanten, sportfiguren, wetenschappers). Terwijl hij steeds weer beelden en imago’s toevoegt aan zijn visueel erg herkenbare mythologie, stelt hij de keuze voor een monolithisch kunstenaarschap uit. Anders gesteld, zou men kunnen zeggen dat Van de Velde via tekeningen met een sterke eigen signatuur, paradoxaal genoeg probeert een totaalkunstenaar te worden die alle mogelijke kunstenaars omvat.

Voor zijn tweede solotentoonstelling in Tim Van Laere Gallery bouwde Van de Velde voor de eerste keer een volwaardig decor in zijn atelier, waarin hij vervolgens foto’s nam die de basis vormden voor zijn tekeningen. De begeleidende tekst en citaten daaruit die op de tekeningen werden geplaatst, vertellen een fragmentarisch verhaal over de lotgevallen van de kunstenaar zelf (die dit keer het masker van een abstract-expressionistische schilder draagt) en drie vrienden: kunsthandelaar Jim V., filosoof Frederic Z. en schrijver Conrad M. De focus ligt op hun ervaring van de artificiële en claustrofobische ruimte waarin ze verzeild zijn geraakt, en waarin ze een rol lijken te spelen die ze zelf niet lijken te begrijpen.

Het decor — drie hutten die omring zijn door een oneindig bos — en de daaruit ontstane installatie vormen een broeierige gevangenis zonder buitenwereld, een spiegel van de vastgelopen gewoontes en ideeën van de personages, een allegorische constructie die steeds op instorten staat. Meer dan in Van de Veldes eerder werk staat in deze tentoonstelling de act van het ensceneren — van het vertellen aan de hand van rekwisieten, poses, composities — zelf centraal. Op die manier lijkt Van de Veldes fictie aansluiting te zoeken bij de ‘realiteit’ van zijn kunstenaarschap.

Koen Sels


Wanneer en waar

  • Expositieperiode was t/m 19 okt 2013
Tim Van Laere Gallery
Jos Smolderenstraat 50
B-2000 Antwerpen
+32-3-2571417

open: di t/m za 13.00-18.00